272 - من أحسن إلى الرّعيّة ، نشر اللّه عليه جناح رحمته و أدخله في مغفرته 8724 . 273 - أعط ما تعطيه معجّلا مهنّأ و إن منعت فليكن في إجمال و إعذار 2444 . 274 - من هان عليه بذل الأموال توجّهت إليه الآمال 8111 . 275 - من أحبّ الذّكر الجميل فليبذل ماله 8572 . 276 - من بذل ماله استرقّ الرّقاب 8639 . 277 - ما شاع الذّكر به مثل البذل 9549 . 278 - البذل مادّة الإمكان 586 . 279 - البذل يكسب الحمد 776 . 272 - هر كه ( و هر حاكم و سلطانى ) به رعيت خود احسان نمايد خداوند بر او بال رحمت خود را پهن كرده و او را در مغفرت خود داخل نمايد . 273 - آنچه را كه مى دهى بشتاب و گوارائى بده و اگر منع مى نمائى پس بايد در نيكوئى و پوزش طلبيدن باشد ( نه با تندى و خشونت و بى اعتنائى ) . 274 - هر كه بر او بذل اموال ( و بخشش آن ) آسان باشد به سوى او اميدها رو آورد . 275 - هر كه نام نيكو و ياد خوب را دوست دارد بايد بذل مال كند . 276 - هر كه مالش را بذل نمايد گردنها را به بندگى در آورد . 277 - ذكر ( و ياد كسى به نيكى ) به چيزى مانند بذل و بخشش شايع نخواهد گرديد . 278 - جود و بخشش سرمايه به منزلت رسيدن است ( يعنى آدمى را بالا برده داراى مقام و منزلت مى نمايد ) . 279 - بذل و بخشش كسب ستايش مىكند .